Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου 2018

Τώρα με τον ΣΥΡΙΖΑ είναι πιο καλά …


(Αφίσα που κολλήθηκε στον Βύρωνα και το Παγκράτι, Οκτώβρης 2018)

Τώρα με τον ΣΥΡΙΖΑ είναι πιο καλά …

Γίναν τα στρατόπεδα ανθρωπιστικά


Η Μόρια είναι το χειρότερο στρατόπεδο συγκέντρωσης στην Ευρώπη. Το χειρότερο. Και στρατόπεδο συγκέντρωσης. Ούτε «ροές» έχει η Μόρια μέσα, ούτε «πρόσφυγες» γενικώς και αορίστως. Έχει εργάτ(ρι)ες χωρίς χαρτιά. Κι αυτό δεν είναι μυστικό για κανέναν.

Πέμπτη, 21 Ιουνίου 2018

Πολιτική συζήτηση: Πώς έγινε και ακόμη ασχολούμαστε με τους φασίστες;


Πρώτα μας είπαν ότι οι φασίστες δεν υπάρχουν. Ότι στη χώρα του ΕΑΜ ΕΛΑΣ ουδέποτε υπήρξε τέτοιο πράγμα. Μετά μας είπαν ότι οι φασίστες είναι γραφικοί. Αμελητέα ποσότητα, λέει, μπροστά στα «πραγματικά μας προβλήματα». Που ήταν η έξοδος από την Ε.Ε., η δραχμή και τα «λαμόγια». Έπειτα μας είπαν ότι οι φασίστες είναι τα πλανημένα αδέρφια μας. Ότι αρκούσε να τους πληροφορήσουμε πως η σβάστικα είναι κακό πράμα, για να δουν το φως το αληθινό και να επιστρέψουν στον ορθό αντιμνημονιακό δρόμο. Στο τέλος μας είπαν ότι οι φασίστες ήταν «εγκληματική οργάνωση», το βασικό έγκλημα της οποίας ήταν ο ναζισμός. Και ότι μόλις τους βάλουν φυλακή (μαζί με τα «λαμόγια»), όλα μας τα προβλήματα θα λυθούν.

Πέμπτη, 14 Ιουνίου 2018

Καταλήψεις μου θέλετε ...


(αφίσα που κολλήθηκε στον Βύρωνα και το Παγκράτι τον Μάη)

Καταλήψεις μου θέλετε; Βράστε τότε κάνα ρύζι… 


Πρόσφατα είχαμε και πάλι την ευκαιρία να δούμε μια εικόνα τακτικά επαναλαμβανόμενη τα τελευταία χρόνια: διμοιρίες ΜΑΤ να εφορμούν πρωί-πρωί σε κτήρια τα οποία τελούν υπό κατάληψη για να αποκαταστήσουν την τάξη. Αυτήν τη φορά, στο στόχαστρο βρέθηκαν οι καταλήψεις GARE και Ζαΐμη 11, στα Εξάρχεια, και η κατάληψη Ματρόζου 45 στο Κουκάκι. Και δεν πρέπει να ξεχάσουμε και την κατάληψη Τερμίτα στον Βόλο, που κι αυτή πρόσφατα εκκενώθηκε. Οι τρεις πρώτοι χώροι, τελικά, ανακαταλήφθηκαν. Η ταυτόχρονη εκκένωσή τους, όμως, έστειλε ένα μήνυμα που δεν πρέπει να κάνουμε πως δεν στάλθηκε ποτέ.

Τετάρτη, 2 Μαΐου 2018

Ελληνοτουρκικές Αντιπαραθέσεις: Δημόσια συζήτηση, Τετάρτη 2/5/2018


(Αναδημοσίευση από το blog του Κοινωνικού Πολιτιστικού Κέντρου Βύρωνα, 29/04/18)

Εισηγητικό κείμενο του Κ.Π.Κ.Β. στην δημόσια συζήτηση για τον ελληνοτουρκικό ανταγωνισμό

Δεν θέλουμε μια συζήτηση όπου, απλά, θα επιβεβαιώσουμε τα –αναμφισβήτητα υπαρκτά- αντιπολεμικά και φιλειρηνικά μας συναισθήματα. Θέλουμε να επικεντρώσουμε σε μερικά καυτά ερωτήματα που αποτελούν και επίδικα σημεία αντιπαράθεσης κι έκφρασης διαφορετικών απόψεων. Αυτός που έθεσε λίγο πολύ ξεκάθαρα κάποια από τα επίδικα είναι ο Καμμένος, όπου από την Ικαρία όπου πήγε να παρακολουθήσει στρατιωτική άσκηση, είπε:

«...Οι ημέρες που έρχονται για την πατρίδα μας είναι πολύ σημαντικές. Μέσα στους επόμενους μήνες η Ελλάδα μετατρέπεται σε μία

Παρασκευή, 30 Μαρτίου 2018

Εκδήλωση–Συζήτηση για την επιθετικότητα του ελληνικού κράτους στο Αιγαίο και τον πόλεμο που σχεδιάζει


Η προπαγάνδα περί «τουρκικής προκλητικότητας» στο Αιγαίο φουντώνει ολοένα και περισσότερο, αναμασά τα ίδια στερεότυπα, σε μια περίοδο έξαρσης της εθνικιστικής ρητορείας. Μας είπαν ότι το πρόσφατο επεισόδιο στα Ίμια οφείλεται στη «νευρικότητα» της Τουρκίας· ότι στο Αιγαίο ο επιτιθέμενος είναι πάντα ένας και αυτός ακούει στο όνομα του γειτονικού κράτους. Η προπαγάνδα αυτή είναι κρατικής προέλευσης. Eίναι προπαγάνδα πολέμου, διεκδικεί το μονοπώλιο του δημόσιου λόγου και αποκρύπτει τις εκατέρωθεν κινήσεις των δύο κρατών. Απευθύνεται σε πλήθη με μνήμη χρυσόψαρου και σε όσους είναι πρόθυμοι να συνταχθούν με τα λάβαρα του πολέμου.

Πέμπτη, 29 Μαρτίου 2018

Η διαχείριση της μνήμης των Ιμίων 2


Το κείμενο που ακολουθεί γράφηκε, ως ατομική συνεισφορά, στα πλαίσια μιας συλλογικής μελέτης και συζήτησης που κάναμε ως Αντιφασιστική Πρωτοβουλία Βύρωνα με επίκεντρο την κρίση των Ιμίων το 1996 και τη διαχείριση της μνήμης αυτού του "παρ' ολίγον" πολέμου.

(Για να το διαβάσετε σε μορφή pdf πατήστε εδώ)

Η διαχείριση της μνήμης των Ιμίων, 
ή πως κατασκευάστηκε μια μορφή εθνικής ενότητας και τι αυτή παρήγαγε στον ελληνικό πληθυσμό:

2. Μια ετήσια ναζιστική γιορτή ενάντια στην «υποτέλεια».
  
30/01/1996: 

Μερικές δεκάδες χρυσαυγιτών (σύμφωνα με τον Χάρη Κουσουμβρή, ένα από τα πρωτοπαλίκαρα τότε του Μιχαλολιάκου, επρόκειτο για μόλις 100 μέλη και στελέχη της Χρυσής Αυγής [1]) διαδηλώνουν έξω από τη Βουλή (από την πλευρά της Βασ. Σοφίας) ενάντια στην «υποτέλεια». Όπως θα γράψει το 2014 ο ίδιος ο Μιχαλολιάκος η βασική πολιτική αιχμή της ναζιστικής παρέμβασης εκείνη την ημέρα θα μπορούσε να συνοψισθεί στο σύνθημα: «Καλύτερα ο πόλεμος παρά η υποταγή» [2].

Η διαχείριση της μνήμης των Ιμίων 1


Το κείμενο που ακολουθεί γράφηκε, ως ατομική συνεισφορά, στα πλαίσια μιας συλλογικής μελέτης και συζήτησης που κάναμε ως Αντιφασιστική Πρωτοβουλία Βύρωνα με επίκεντρο την κρίση των Ιμίων το 1996 και τη διαχείριση της μνήμης αυτού του "παρ' ολίγον" πολέμου.

(Για να το διαβάσετε σε μορφή pdf πατήστε εδώ)

Η διαχείριση της μνήμης των Ιμίων, 
ή πως κατασκευάστηκε μια μορφή εθνικής ενότητας και τι αυτή παρήγαγε στον ελληνικό πληθυσμό: 

1. Πάνω σε ποιες αφηγήσεις πάτησε η εθνική ενότητα με αφορμή τα Ίμια

Πρόλογος/Εισαγωγή

Καταρχήν να ξεκαθαρίσουμε κάτι πολύ βασικό αν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά τους καπιταλιστικούς/εθνικούς μύθους: Ένας τέτοιος μύθος πάντα έχει έναν μικρό πυρήνα αλήθειας εντός του. Αλλιώς, ΔΕΝ θα μπορούσε ούτε να σταθεί, ούτε να παίξει αποτελεσματικά τον ρόλο του ως πολιτική αντίληψη που νομιμοποιεί στα μυαλά των ταξικά/κοινωνικά καταπιεσμένων, μια ορισμένη υπάρχουσα σε βάρος τους, τάξη πραγμάτων. Αν περιφρονήσουμε, ή προσπεράσουμε ψιλο-αδιάφορα αυτή την σημαντική διαπίστωση, δεν θα πρέπει μετά να γκρινιάζουμε που δεν μπορούμε να διεμβολίσουμε συνειδήσεις και να τις στρέψουμε προς χειραφετητικές κατευθύνσεις.