Προβολή ταινίας: "Είναι πάλι εδώ"

«Είναι πάλι εδώ»

(Er ist wieder da, 2015)

σκηνοθεσία: David Wnendt

Πέμπτη, 21/7/16, στις 9:00 μ.μ. 

στο Κοινωνικό Πολιτιστικό Κέντρο Βύρωνα (Λαμπηδόνα)

Ας υποθέσουμε ότι ο Χίτλερ ξύπναγε ξαφνικά σήμερα ανάμεσά μας. Θα έβρισκε συνομιλητές, θαυμαστές, οπαδούς;

Ήταν τελικά ένας παράφρων, ή το σύμπτωμα μιας ευρύτερης κοινωνικής τάσης καταβύθισης στη βαρβαρότητα; 

Μήπως θα έπρεπε να πάψουμε να φανταζόμαστε τον φασισμό ως έργο του παρελθόντος με πρωταγωνιστές ορισμένους «λαοπλάνους» παράφρονες, και να τον αντιληφθούμε, αντίθετα, ως ένα σκοτεινό κοινωνικό ρεύμα που ακόμα διατρέχει τις κοινωνίες στις οποίες ζούμε;

Αντιφασιστική Πρωτοβουλία Βύρωνα
Ομάδα Προβολών του ΚΠΚΒ

ΒRExit και ελληνική Αριστερά: ακόμα πιο αντιπρολεταριακά, ακόμα πιο βαθιά στη δίνη του εθνο-λαϊκισμού!

Το κείμενο που ακολουθεί γράφηκε από συντρόφους που είναι και μέλη της Αντιφασιστικής Πρωτοβουλίας Βύρωνα. Δεν αποτελεί τοποθέτηση που αποτυπώνει μια σχετική συζήτηση εντός της ΑΠΒ, γιατί μια τέτοια συζήτηση, περί του Brexit, δεν έχει ακόμα γίνει συγκροτημένα από τη συνέλευση της ΑΠΒ. Μοιράστηκε στην εκδήλωση-συζήτηση υπό τον τίτλο "Που βαδίζει η Ε.Ε. μετά το Βrexit? Υπάρχει λύση υπέρ του λαού;", που οργάνωσαν οι "Πολίτες του Βύρωνα", στις 11 Ιουλίου, στο Κοινωνικό Πολιτιστικό Κέντρο Βύρωνα, με ομιλητές τον Λ. Βατικιώτη και τον Γ. Δελαστίκ.

ΒRExit και ελληνική Αριστερά*: ακόμα πιο αντιπρολεταριακά, ακόμα πιο βαθιά στη δίνη του εθνο-λαϊκισμού!  

*Στην Αριστερά αυτή υπάρχουν φυσικά συντρόφισσες και σύντροφοι που, αν και εξακολουθούν να τοποθετούνται με όρους πολιτικής γεωγραφίας σε αυτήν, προσπαθούν να μιλούν με όρους αγώνα από την πλευρά της τάξης και του προλεταριάτου.

Εδώ και κάμποσο καιρό, κι ενώ ο μονομερής ταξικός πόλεμος των αφεντικών συνεχίζεται, κλιμακώνεται και βαθαίνει, με τις ήττες για το προλεταριάτο να σωρεύονται σε όλη την Ευρώπη, και ακόμα περισσότερο στην Ελλάδα (που από το 2007 μέχρι το 2012 είχαμε έναν κύκλο έντονων ταξικών αντιπαραθέσεων), οι δημοσιολόγοι της ελληνικής Αριστεράς επιδεικνύουν μια ιδιαίτερη έφεση στο να ανακαλύπτουν και να επικαλούνται ελπιδοφόρους «πολιτικούς σεισμούς». Διόλου τυχαία, αυτή η έφεση συνοδεύεται από την τάση να αποσιωπώνται, να απωθούνται ή (στην καλύτερη περίπτωση) να υποτιμώνται οι εξεγερσιακές εκδηλώσεις της προλεταριακής εναντίωσης που έχουν σημαδέψει ανεξίτηλα την πρόσφατη κοινωνική ιστορία. Όπως πάντα, το βλέμμα πέφτει επιλεκτικά στα δυνητικά αντικείμενά του: κανείς βλέπει κάτι ή αποφεύγει να δει κάτι, αναλόγως με το πού αποβλέπει.

Βαρβαρότητα "με ανθρώπινο πρόσωπο": η στάση του ελληνικού κράτους απέναντι στους μετανάστες

Συζήτηση στο πλαίσιο του 3ου Φεστιβάλ του Κοινωνικού Πολιτιστικού Κέντρου Βύρωνα (Λαμπηδόνα).
Κυριακή, 26/6, στις 17:00

(μπορείτε να κατεβάσετε το κείμενο της εισήγησης σε μορφή pdf από εδώ)

Εισήγηση στη θεματική ενότητα της ΑΠΒ στο 3ο Φεστιβάλ Λαμπηδόνας, 26/6/2016

Ας ξεκινήσουμε με κάποια «ψυχρά» γεγονότα ενδεικτικά της τρέχουσας πολιτικής του ελληνικού κράτους, πριν δούμε τις πιο θεωρητικές πτυχές της συνέχειας και των προθέσεών του σε σχέση με τη μεταναστευτική «κρίση».

Μετανάστευση, προσφυγιά και εργασία - πρωτοβουλιακή έκδοση συντρόφων

Αναδημοσίευση από το site 2008-2012
(19/04/16)

(Για ανάγνωση και αποθήκευση της έκδοσης πατήστε εδώ)

Η κυρίαρχη αφήγηση για τους πρόσφυγες και µετανάστες εσκεµµένα κρατάει στην αφάνεια τις αιτίες του ξεριζωµού τους, τις διαδροµές θανάτου που τους ακολουθούν: πόλεµος, οικονοµική λεηλασία και την ευθύνη των δυτικών κρατών στη στρατιωτική και οικονοµική ισοπέδωση. Ενώ σε δεύτερο χρόνο µε ανάλογη χυδαιότητα επιχειρεί να διατυπώσει ως αλληλεγγύη την φιλανθρωπία της κουβέρτας – της σακούλας – του συσσιτίου. Ταυτόχρονα, η βολική στοχοποίηση των «διακινητών» προσπαθεί να αποκρύψει το προφανές: οι δουλέµποροι δεν είναι τίποτα άλλο από «υπάλληλοι» των δολοφονικών πολιτικών της αιµατηρής θωράκισης των συνόρων. Έτσι, ενώ παντού στο ευρωπαϊκό έδαφος ξεφυτρώνουν φράχτες, µε δολοφονικότερη αιχµή το φράγµα του Έβρου, την ίδια στιγµή ένας φτηνός ανθρωπισµός (µε σύντοµη ηµεροµηνία λήξης) απλώνει συρµατοπλέγµατα στις ζωές των φυγάδων: είναι περιττοί, πλεονάζοντες, ανεπιθύµητοι, ένα µέγεθος για «λογιστική διαχείριση». Παράλληλα, η περιορισµένη αναγνώριση κάποιων ως προσφύγων (κυρίως των Σύρων) διαµορφώνει τους όρους του περαιτέρω θεσµικού και κοινωνικού υποβιβασµού, αποκλεισµού, καταστολής, εγκλεισµού, εκµετάλλευσης ή εξόντωσης των προσφύγων και µεταναστών «χωρίς χαρτιά». Και κάθε µέρα ο αριθµός των πνιγµένων µεγαλώνει. (Απόσπασµα µιας εκ των δυο αφισών που καλούσαν στη διαδήλωση της 19ης Δεκεµβρίου στον Πειραιά)

Η µετάφραση του «Wanderung, Flucht und Arbeit» των Wildcat που δηµοσιεύθηκε στο τεύχος #99 δεν έρχεται να καλύψει κάποιου είδους κενό στην πολιτική βιβλιογραφία, άλλωστε η ίδια η έννοια του βιβλιογραφικού κενού επινοήθηκε ακριβώς για να απονοηµατοδοτήσει το περιεχόµενο της ίδιας της θεωρίας και να το αποκόψει από την αξία χρήσης της. Ειδικά για τα αγωνιζόµενα υποκείµενα. Υπό αυτή την έννοια, η παρούσα έκδοση επιθυµεί να αποτελέσει ένα ακόµα εργαλείο κατεδάφισης της κυρίαρχης αφήγησης και των έµπρακτων βεβαιοτήτων των όποιων φορέων της.

Ανακοίνωση της ταξιαρχίας Leon Sedov από τη Συρία για την 1η Μάη

Δημοσιεύουμε παρακάτω ένα κείμενο από την ταξιαρχία Leon Sedov στη Συρία γιατί θεωρούμε πως, όποιες κι αν είναι οι ενδεχόμενες διαφωνίες μας, είναι σημαντικό να αναδειχθούν και άλλες πτυχές του συριακού εμφυλίου, πέρα από τις γεωπολιτικές, που φαίνεται να μονοπωλούν το ενδιαφέρον μέχρι τώρα στις σχετικές συζητήσεις. Η Συρία δεν είναι απλώς ένα πεδίο βολής για αντιμαχόμενες πολεμικές μηχανές. Πριν η σύρραξη εξελιχθεί σε ένοπλη, αλλά και κατά τη διάρκεια του πολέμου, υπήρχαν και εξακολουθούν να υπάρχουν κοινωνικοί αγώνες. Εκτός από τους διάφορους δολοφονικούς στρατούς, υπάρχουν και πολλοί αγωνιζόμενοι άνθρωποι που εναντιώνονται στην πολιτική καταπίεση και διεκδικούν συλλογικά μια καλύτερη ζωή.

Από την κατεστραμμένη Συρία
Από το κατασφαγμένο Αλέππο
Ανακοίνωση σοσιαλιστών επαναστατών της ταξιαρχίας Leon Sedov

Να σταματήσουμε τη γενοκτονία και την εξολόθρευση των μαζών της συριακής επανάστασης από τον Ομπάμα, τον Πούτιν και τον Άσαντ!

Eτοιμάστηκε μια επίθεση: είδαμε τον Πάπα να επισκέπτεται τα προσφυγικά στρατόπεδα στην Ελλάδα όπου το κράτος μεταχειρίζεται τις αδερφές και τους αδερφούς μας χειρότερα από ζώα. Αυτή η κίνηση αποσκοπούσε να πείσει τον κόσμο πως το ελληνικό κράτος και ο "Πάπας των φτωχών" είναι σύμμαχοι των κατατρεγμένων και όσων αγωνίζονται για μια καλύτερη ζωή.

Συνταγές πολιτικής αθλιότητας

Αναδημοσίευση από το blog της Κατάληψης Ανάληψης
(20/04/16)

(ή όταν η αλληλεγγύη των από τα κάτω χαλάει τη σούπα των εξουσιαστικών σαλτιμπάγκων)

Είναι γνωστό ότι στις πλάτες των μεταναστών και των προσφύγων το κράτος και διάφοροι άλλοι παίζουν τα πιο διεστραμένα παιχνίδια. Το ίδιο το ελληνικό κράτος, που ευθύνεται για τις χιλιάδες δολοφονίες των μεταναστών στον Έβρο και στο Αιγαίο, διαμαρτύρεται υποκριτικά για τους φράχτες των άλλων και στήνει φιέστες φιλανθρωποσύνης. Παράλληλα, ένας συρφετός από ΜΚΟ (και κάθε λογής επιτήδειους), με πρόσχημα την φιλανθρωπία ανοίγει μπίζνες και καταβροχθίζει ευρωπαϊκά κονδύλια.

Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί

Αναδημοσίευση από το blog του Κοινωνικού Πολιτιστικού Κέντρου Βύρωνα
(20/04/16)

Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί…

Την Τετάρτη 20 Απρίλη συζητιέται στο δημοτικό συμβούλιο του Βύρωνα το προσφυγικό ζήτημα. Στο πλαίσιο αυτό, κατατέθηκε πρόταση δημοτικής παράταξης (Νέα Εποχή, Χ. Γώγος) για "...χρήση των αναψυκτηρίων του Δήμου Βύρωνα "Λαμπηδόνα" και "Ανάληψη" από τον Δήμο για σίτιση προσφύγων...με τη συνδρομή του Δικτύου Αλληλεγγύης" (όλη η πρόταση εδώ).